Opodatkowanie prywatnego najmu nieruchomości

Od 2023 r. jedyną dopuszczalną formą opodatkowania najmu prywatnego jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Podstawowa stawka wynosi przy tym 8,5%, zaś po przekroczeniu rocznego przychodu 100.000 zł – trzeba od nadwyżki zapłacić 12,5% ryczałt.

Zależnie od okoliczności przychody z najmu mogą być rozliczane w ramach 2 źródeł przychodu, tzn.:

  1. pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT) albo
  2. tzw. najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT).

Przy kwalifikacji bierze się pod uwagę definicję działalności gospodarczej z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, doprecyzowaną przez kolejne orzecznictwo i interpretacje. Np. z uchwały 7 sędziów NSA, sygn. akt II FPS 1/21, wynika, że decyzja o wyborze źródła przychodu właściwego dla przychodów z wynajmowanego składnika majątku należy do samego podatnika. NSA uznał bowiem, że podatnik będący osobą fizyczną ma prawo prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem swojego mienia, ale może także wykorzystywać je do celów „prywatnych”, oddając w najem, który też wymaga pewnego stopnia zorganizowania jako umowa nazwana z Kodeksu cywilnego. Wtedy nieruchomości i lokale, nie będąc składnikami majątku przedsiębiorstwa i nie stanowiąc jego środków trwałych, które dodatkowo muszą stanowić własność lub współwłasność podatnika, nie są „składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą”. Ustawa nie rozróżnia także, czy ma to być nieruchomość, w tym także lokal mieszkalny czy użytkowy. W przypadku umów najmu nie można ignorować uwarunkowań faktycznych i prawnych związanych z mieniem (majątkiem i jego składnikami) podatnika i zarządem tym majątkiem.

Z kolei o kwalifikacji usług zakwaterowania, wg organów podatkowych, decyduje kryterium sposobu zorganizowania wynajmu (np. możliwość świadczenia usług dodatkowych, jak całodobowa recepcja, sprzątanie w czasie pobytu, bieżąca wymiana pościeli i ręczników, ochrona). Natomiast nie ma znaczenia fakt korzystania przez podatnika z portali internetowych pośredniczących przy zawieraniu umów. W ramach najmu prywatnego nie można zaś rozliczyć usług hotelarskich (tzn. krótkotrwałego, ogólnie dostępnego wynajmowania domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenia, w obrębie obiektu, usług z tym związanych), ponieważ stanowią one z definicji działalność gospodarczą.


Inny jest moment powstania przychodu w przypadku najmu prywatnego niż w wypadku działalności gospodarczej. Zgodnie z ustawą o ryczałcie obowiązek zapłaty podatku po stronie wynajmującego powstaje dopiero w momencie otrzymania zapłaty czynszu. Przy ustalaniu przychodu należy uwzględnić wartość (określoną wg art. 11 ust. 2–2b ustawy o PIT) otrzymanych od
najemcy świadczeń w naturze, np. gdy najemca ponosi określone wydatki na nieruchomość, a za to wynajmujący obniża mu czynsz.


Przychód będący podstawą opodatkowania ryczałtem nie może być pomniejszony o koszty uzyskania przychodu. Jednak organy pozwalają na wyłączenie spod opodatkowania zwrotu poniesionych wydatków (takich jak np. czynsz do spółdzielni lub wspólnoty mieszkaniowej, abonament za istniejące w tym lokalu media oraz inne opłaty ustalane ryczałtowo, opłaty za rozmowy telefoniczne z telefonu zainstalowanego w wynajmowanym lokalu, wodę, energię elektryczną i gaz, które nie są ustalane w sposób ryczałtowy), jeśli z umowy wynika, iż najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia (tzn. gdy zgodnie z umową wynajmujący pełni jedynie rolę pośrednika, a tym bardziej nie ma przychodu, gdy najemca samodzielnie opłaca wskazane koszty eksploatacyjne).

Co istotne, na ryczałcie podatek płaci się od przychodu, więc wynagrodzenie za znalezienie najemcy potrącane przez pośrednika (np. prowizja pobierana przez portal pośredniczący w najmie) nie zmniejsza kwoty podatku. Otrzymana kaucja na zabezpieczenie przyszłych płatności czynszu, ze względu na swój zwrotny charakter, nie stanowi przychodu w momencie jej przyjęcia. Stanie się przychodem z najmu dopiero w chwili jej zatrzymania zgodnie z postanowieniami umowy. Gdy jednak zatrzymana kwota służyć będzie pokryciu wydatków na media, jeśli zgodnie z umową najemca był zobowiązany do ich ponoszenia, nie będzie stanowić przychodu wynajmującego.

Zapłatę kary umownej należy zaś – zależnie od okoliczności – opodatkować w ramach tzw. najmu prywatnego albo w ramach innych źródeł na zasadach ogólnych (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT).
Jeśli nieruchomość stanowi współwłasność kilku osób, to umowa powinna być podpisana przez każdego ze współwłaścicieli (lub jego pełnomocnika). Co do zasady, każdy ze współwłaścicieli podatkowo musi rozpoznać przychód według udziału we współwłasności. W przypadku małżonków, którzy wynajmują nieruchomości należące do ich majątku wspólnego, zasadą jest opodatkowanie przychodu przez oboje małżonków – po równo. Jednak mogą oni złożyć oświadczenie do urzędu skarbowego o rozliczeniu całości przychodu przez jednego z nich (wg art. 12 ust. 6 ustawy o ryczałcie). W przypadku składników majątku wspólnego małżonkowie mogą wtedy skorzystać z wyższego limitu granicznego – ryczałt wynosi 8,5% przychodów do kwoty 200.000 zł i 12,5% przychodów od nadwyżki ponad ten próg.

Co ważne, wynajmowanie przez osoby fizyczne składników majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą na gruncie VAT (wg definicji działalności gospodarczej z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Prywatny wynajem może więc niekiedy rodzić obowiązek zarejestrowania się jako podatnik VAT i obowiązek doliczania kwoty podatku do czynszu. Na gruncie VAT, zależnie od okoliczności, podatnik może:

  1. korzystać ze zwolnienia podmiotowego ze względu na wysokość obrotu (obecnie do 200.000 zł rocznie, wg art. 113 ust. 2 ustawy o VAT);
  2. korzystać ze zwolnienia przedmiotowego – w przypadku udostępniania mieszkań wyłącznie na cele mieszkaniowe (wg art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT);
  3. świadczyć usługi zakwaterowania (najem mieszkań na krótki termin) opodatkowane stawką 8% VAT;
  4. wynajmować nieruchomości niemieszkalne lub świadczyć usługi wynajmu nieruchomości mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe, co jest opodatkowane podstawową stawką 23% podatku.

Podobne artykuły

Opodatkowanie działalności polegającej na zwrocie opakowań kaucyjnych

Zwrot większych ilości butelek i puszek objętych kaucją, gdy uzyskane świadczenie nie ma charakteru zwrotnego, może rodzić obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT). Nowy system kaucyjny w gospodarce opakowaniami

Firma w mieszkaniu, a koszty

W razie wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (biura) części lokalu mieszkalnego, wiele wydatków można zaliczyć do kosztów podatkowych – o ile przedsiębiorca może udowodnić, że zakupione towary i poniesione opłaty

PIP na wojnie z „umowami śmieciowymi”

Najważniejsze zmiany przewidziane ustawą z 11 marca 2026 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw wejdą w życie 8 lipca br. Dotyczą one decyzji o ustaleniu stosunku pracy,

Doliczanie stażu pracy

1 maja br. także w sektorze prywatnym zaczęły obowiązywać zmiany w Kodeksie pracy, które poszerzają sposób obliczania stażu pracy. Będą doliczane do niego m.in. okresy prowadzenia działalności gospodarczej i świadczenia pracy

Najem krótkoterminowy od 20 maja

Od 20 maja br. w UE będzie stosowane bezpośrednio unijne rozporządzenie 2024/1028 w sprawie gromadzenia i udostępniania danych dotyczących usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych (STR), wprowadzające obowiązek posiadania numerów identyfikacyjnych

Doradca podatkowy z nowymi uprawnieniami

W 2026 roku obchodzimy jubileusz 30-lecia zawodu doradcy podatkowego w Polsce.Wkrótce miną dokładnie 3 dekady od uchwalenia 5 lipca 1996 r. ustawy o doradztwie podatkowym, która nadała formalne ramy profesji funkcjonującej